Strona główna / Firma / Kopalnie / KWK Murcki - Staszic / Historia KWK Staszic

Historia KWK Staszic

Początki kopalni

Na zasoby leżące w polu "Reserve" zwrócono uwagę dopiero w roku 1955, kiedy to zapotrzebowanie na węgiel zaczęło gwałtownie wzrastać. Rozważano, aby na tym terenie powstały nowe szyby K.W.K. "Wieczorek", jednak w ostatecznej wersji zdecydowano się na zbudowanie odrębnej kopalni.

W związku z powyższym 1957 roku Katowickie Zjednoczenie Przemysłu Węglowego zleciło odpowiednim instytucjom opracowanie projektu Kopalni Węgla Kamiennego "Staszic". W czasie projektowania zakładano, że będzie to najnowocześniejsza kopalnia w polskim górnictwie węglowym. Dlatego nadanie jej imienia Stanisława Staszica, człowieka, który w swoich czasach był symbolem postępowej myśli technicznej, prekursorem nowoczesnego górnictwa, nie jest przypadkiem.

Projekt kopalni został zatwierdzony 5 lutego 1958 roku przez Główną Komisję Oceny Projektów Inwestycyjnych Ministerstwa.W dniu 2 października 1958 roku Ministerstwo Górnictwa i Energetyki utworzyło dla kopalni "Staszic" obszar górniczy Giszowiec o wielkości 11,987 km2.

Na mocy zarządzenia tegoż Ministerstwa 1 stycznia 1959 roku zostało utworzone przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą Kopalnia Węgla Kamiennego "Staszic" w budowie.Budowę Kopalni Węgla Kamiennego STASZIC rozpoczęto 3 stycznia 1959 roku od głębienia szybów. Do eksploatacji kopalnia formalnie została oddana 20 lipca 1964 roku w strukturze opartej o szyb wdechowy II i szyb wentylacyjny V na założonym poziomie wydobywczym na głębokości 500m. Nadal jednak kopalnia była przedsiębiorstwem w budowie, a jej dokończenie wymagało poważnych nakładów inwestycyjnych prowadzonych jeszcze przez kilka lat. W trakcie budowy kopalni zastosowano wiele nowatorskich rozwiązań technicznych i technologicznych pozwalających skrócić cykl jej budowy oraz zmniejszyć nakłady inwestycyjne.

Eksploatacja

Pierwszą eksploatację prowadzono tylko jedną ścianą wydobywczą nr 101 w pokładzie 364 wyposażoną w najnowocześniejsze maszyny i urządzenia, przy czym wyznacznikiem nowoczesności był wówczas płytko - zabiorowy kombajn Andersen-Boyes16 z napędem cięgnowym, poruszającym się po przenośniku pancernym typu Samson. Wydobycie ze ściany wynosiło 1000 - 1200 t/d.

W zakresie inwestycji technicznych należało dokończyć budowę szybu I wraz z wyposażeniem, zbudować poziom wydobywczy 720m, oraz zakończyć budowę zakładu przeróbczego, a przede wszystkim doprowadzić do końca budowę trzech szybów wentylacyjno-materiałowych. Do realizacji pozostała większość prac związanych z doprowadzeniem kopalni do planowanej zdolności produkcyjnej założonej na poziomie 10 000 t/d. W roku 1968 zakończono uruchamianie urządzeń podsadzkowych przy szybie IV, dwa lata później oddano do ruchu poziom wydobywczy 720m. Docelowe planowane wydobycie uzyskano w IV kwartale 1973 roku i wynosiło ono 10 000 t/d.

Od roku 1970 eksploatacja została w całości zmechanizowana.W następnych latach wydobycie podnoszono do 12 000 t/d, 13 000 t/d, a w II kwartale 1990 roku osiągnięto wydobycie na poziomie 16 000 t/d. Wzrastające wydobycie kopalni wymusiło w latach 1978 - 1982 przeprowadzenie dużych inwestycji na przebudowę i modernizację zakładu przeróbczego zwiększającą wydajność zakładu do 16 000 t/d.
Na kopalni wprowadzano szereg nowych rozwiązań technicznych i technologicznych ułatwiających pracę, zwiększających wydajność i bezpieczeństwo pracowników. Do transportu materiałów zastosowano kolejki podwieszane niemieckiej firmy "Becorit", które zastąpiono później polskimi kolejkami SKL.

W roku 1968 zastosowano po raz pierwszy do transportu dołowego urobku na poziomie 500m wozy samowyładowcze "Granby" o pojemności 5,1m3, a w roku 1975 uruchomiono na poziomie 720m bezzałogowy transport urobku stosując urządzenia zautomatyzowane szwedzkiej firmy "Asea" oraz przeprowadzono pierwsze próby ze spalinową jednoszynową kolejką spągową firmy "Becorit".

W roku 1987 rozpoczęto głębienie nowego szybu wdechowego nr VII umożliwiającego w przyszłości eksploatację zasobów zalegających głębiej i budowę nowego poziomu wydobywczego. Przemiany polityczno - gospodarcze po roku 1990 wymusiły dostosowanie się całego przemysłu węglowego do założeń i reguł gospodarki rynkowej. Wynik ekonomiczny i światowa konkurencja spowodowały konieczność modernizacji frontu eksploatacyjnego kopalni i przekształceń organizacyjnych.

Dzieje najnowsze

Kopalnia na początku lat dziewięćdziesiątych postawiła na długofalowe inwestycje w przodki ścianowe o wysokiej koncentracji produkcji. Wysokowydajny zmechanizowany kompleks ścianowy wprowadzony dla ściany nr 1002 w pokładzie 352 w polu L na poziomie 500m zastosowano pierwszy raz w polskim górnictwie w 1992 roku. W skład kompleksu weszły maszyny i urządzenia nowej generacji z importu. Dla pierwszego zmechanizowanego kompleksu ścianowego wybrano najnowocześniejsze wyposażenie brytyjskich firm Anderson-Longwall i Meco.

Wprowadzenie wysokowydajnych zmechanizowanych kompleksów ścianowych pozwoliło wielokrotnie zmniejszyć liczbę ścian i rejonów wydobywczych, ograniczyć zakres robót przygotowawczych oraz znacznie uprościć strukturę techniczną i organizacyjną kopalni.

Kopalnia po roku 2000 ustabilizowała wydobycie na poziomie 12 000 - 14 000 t/d opierając je na czterech czynnych ścianach, w tym trzech zawałowych i jednej prowadzonej na podsadzkę hydrauliczną.W Kopalni Węgla Kamiennego "Staszic" do obecnej chwili zgłębiono 4 770m szybów i szybików, wydrążono około 710 km wyrobisk korytarzowych oraz wyeksploatowano 243 ściany wydobywcze, w tym 51 ścian podsadzkowych i 192 ściany zawałowe, uzyskując sumaryczne wydobycie około 125 000 000 t.

  Nazwa pliku Data umieszczenia Rozmiar Pobierz
Kategoria: Powiązane pliki [ 1 ]
ABC - 07-2014 - z historią kopalni ABC - 07-2014 - z historią kopalni 14-07-21 06:48 2.56MB ABC - 07-2014 - z historią kopalni pobierz