O firmie
Historia
 
Historia KWK Murcki
Historia b. KWK Mysłowice
Historia KWK Staszic
Historia b. KWK Śląsk
Historia KWK Mysłowice - Wesoła
Historia KWK Wieczorek
Historia KWK Wujek

chcesz być na bieżąco?
następnie
 
Aktualnie jesteś: O firmie / Historia / Historia KWK Mysłowice - Wesoła
  Historia KWK Mysłowice - Wesoła

Historia KWK „Mysłowice-Wesoła“ w Mysłowicach


Z dniem 1.01.2007 roku na mocy Uchwał Zarządu KHW S.A. nr 701/2006; nr 704/2006; nr 706/2006 z dnia 4.09.2006r z połączenia Kopalni ”Mysłowice” i Kopalni „Wesoła” utworzono Centrum Wydobywcze Kopalnia „Mysłowice-Wesoła”.

Od momentu połączenia obu kopalń w jeden podmiot rozpoczęła się integracja kopalń „Wesoła” i „Mysłowice” w jeden spójny organizm gospodarczy o trwałych fundamentach ekonomicznych, organizacyjnych i technicznych. Aby tego dokonać podjęto ogromny wysiłek we wszystkich sferach działalności zakładu górniczego.

Najważniejszym celem w tej fazie konsolidacji było zjednoczenie potencjału ludzkiego, technicznego i finansowego obu kopalń w celu poprawy niełatwej sytuacji finansowej zakładów i doprowadzenia do pełnej funkcjonalności gospodarczej przedsiębiorstwa. W zakresie organizacyjnym należało najpierw zabezpieczyć możliwość prowadzenia pracy kopalni w układzie dwuruchowym poprzez utworzenie odpowiedniej struktury organizacyjnej, by w dalszej perspektywie dokonać faktycznego połączenia i uproszczenia struktur zarządzania KWK „Mysłowice – Wesoła”. Udało się tego dokonać jeszcze w 2007 roku.

Skomplikowanym zadaniem była też integracja techniczna struktury kopalni. Pomimo, że obydwie kopalnie przed połączeniem były już w pewien sposób połączone przede wszystkim wyrobiskami wentylacyjnymi, to jednak docelowa koncepcja modelu kopalni wymagała wykonania w stosunkowo krótkim czasie istotnych wyrobisk i wyposażenia ich w maszyny i urządzenia. Zaprojektowano, zbudowano i uruchomiono niezależną podziemną trasę transportu urobku z Ruchu „Mysłowice” do Ruchu „Wesoła”, zbudowano i uruchomiono nową nitkę odstawy z części wschodniej Ruchu „Wesoła” oraz umożliwiono transport urobku przenośnikami taśmowymi z poziomu 665 m na poziom 465 m – w sumie zbudowano i zmodernizowano blisko 10 km odstawy taśmowej. Dodatkowo wykonano szereg wyrobisk górniczych łączących obydwa ruchy kopalni w celu umożliwienia transportu urobku i materiałów oraz dla celów wentylacyjnych. Działaniom tym towarzyszyły intensywne prace w zakresie integracji systemów telekomunikacyjnych i energetycznych oraz modernizacja i rozbudowa infrastruktury podziemnej i powierzchniowej.

Należy zauważyć, że wszystkie te prace wykonano równolegle do prowadzonego procesu wydobycia węgla. Niewątpliwym sukcesem ww. działań jest to, że w tym okresie udało się wspólnie stworzyć nowy zakład górniczy o jednolitej i przejrzystej strukturze organizacyjnej, spójnej i funkcjonalnej koncepcji dalszej eksploatacji złoża i rozwoju kopalni. Zmodernizowany w 2007 roku układ odstawy urobku jest nadal wzbogacany o mobilne układy transportu ludzi i materiałów oraz nowe drogi wentylacyjne zapewniające odpowiednie warunki klimatyczne dla eksploatacji węgla na poziomie 865 m.
W roku 2008 wykonano wyrobiska dla śc. 401G w pokł. 510 w.3 poz. 500m, którą oddano do eksploatacji w miesiącu kwietniu a zakończono w m-cu lipcu 2008 r. Wykonano wyrobisko 2 S bis dla śc. 401 pokł. 510 w. 2, którą planuje się oddać do eksploatacji w miesiącu wrześniu. Od miesiąca marca prowadzi się eksploatację śc. 507 i jednocześnie wykonuje się wyrobiska korytarzowe dla projektowanej śc. 506.

Na historię kopalni „Mysłowice-Wesoła” składają się historie dwóch kopalń - obecnie Ruchów, z których powstała.

Historia KWK „Mysłowice” – obecnego Ruchu „Mysłowice”

Początki górnictwa na obszarze Mysłowic sięgają XVIII wieku, jednak historię obecnego Ruchu „Mysłowice” rozpoczyna data 18 maja 1837r. kiedy to decyzją Królewskiego Wyższego Urzędu Górniczego powołano kopalnię „Danzing”, której obszar górniczy stał się rdzeniem Kopalni Węgla Kamiennego „Mysłowice”. Przez wiele lat pozostawał on w rękach pruskich jednak środowisko górnicze „Mysłowic” zawsze było ostoją polskości i postępowych tradycji narodowo-społecznych. Od zakończenia wojny w 1918 roku do chwili powrotu Górnego Śląska w granice Polski, górnicy kopalni „Mysłowice” brali udział we wszystkich trzech zrywach powstańczych, a krwawa masakra na dziedzińcu kopalni (gdy od salw Grenzschutzu zginęło siedmiu górników, 2 kobiety i 13-letni chłopiec) stała się jedną z bezpośrednich przyczyn wybuchu pierwszego Powstania Śląskiego w sierpniu 1919 roku.

W 1936 r. w wyniku rozprawy sądowej majątek ten kupiło polskie konsorcjum reprezentowane przez Skarb Państwa Polskiego. W ten sposób kopalnia „Mysłowice” stała się własnością kapitału państwowego, reprezentowanego przez spółkę holdingową pod nazwą Zjednoczenie Górniczo-Hutnicze Sp. z o.o. Kopalnia „Mysłowice” u schyłku XIX i na początku XX wieku dominowała nad kopalniami na Górnym Śląsku pod względem zastosowania nowoczesnych rozwiązań. Do ważniejszych należy zaliczyć:
- zastosowanie po raz pierwszy maszyny o napędzie parowym o mocy 6 kM do pompowania wody w 1840 r.
- uruchomienie urządzenia wyciągowego systemu Koepego (bęben linowy zastąpiono tarczą wyłożoną na obwodzie klepkami drewnianymi) w 1890 r. 
- wprowadzenie w przekopie do pokładu 501 przewozu za pomocą liny bez końca, napędzanej przez maszynę parową w 1887 r.
    Jednak najbardziej epokowym wydarzeniem w historii kopalni, było wprowadzenie po raz pierwszy w górnictwie światowym na skalę przemysłową w 1901 roku podsadzki hydraulicznej, polegającej na wypełnianiu pustek powstałych po wybraniu węgla mieszaniną wody i piasku. Zastosowanie podsadzki hydraulicznej w 1901 roku w kopalni „Mysłowice” było przewrotem w technologii wydobywania, porównywalnym z zastosowaniem maszyn parowych czy materiałów wybuchowych. Za jej przykładem technologia ta została wprowadzona w większości kopalń Górnego Śląska.
Należy również wspomnieć, że w roku 2000 (na poziomie 500 m) zabudowano najdłuższy w Europie przenośnik taśmowy o długości 2,5 km., w którym zastosowano najnowocześniejsze światowe rozwiązania techniczne i technologiczne.
W historię kopalni wpisało się także tragiczne wydarzenie z 4 lutego 1987 roku . W jednym z pokładów zapalił się metan, po czym nastąpił wybuch pyłu węglowego. 17 górników zginęło na miejscu, 2 zmarło w szpitalu, a 26 zostało rannych.
Proces restrukturyzacji w górnictwie rozpoczęto w 1990 r, gdy rozwiązano Wspólnotę Węgla Kamiennego i zlikwidowano (PEW) Przedsiębiorstwo Eksploatacji Węgla. Kopalnia podjęła szereg działań mających na celu obniżenie kosztów produkcji (m.in. poprzez restrukturyzację i przekształcenia strukturalne - utworzenie szeregu spółek na bazie majątku kopalni, sprzedaż części nieruchomości socjalnych-bytowych niezwiązanych z działalnością kopalni, racjonalizację stanu zatrudnienia, którą realizowano poprzez tzw. naturalne odejścia z pracy - renty i emerytury, czy w ramach pakietu osłonowego), dostosowania się do wymogów rynkowych, podniesienia bezpieczeństwa, higieny i jakości warunków pracy.
1 marca 1993 r. kopalnię przekształcono, w jednoosobową Spółkę Akcyjną Skarbu Państwa a 29 czerwca 1993 r. powołano KHW SA, który objął 11 kopalń węgla, w tym kopalnię „Mysłowice” i „Wesoła” .

Dostosowując się do wymogów rynku w kopalni wdrożono Systemy Zarządzania Jakością, Środowiskiem i BHP a w roku 2004 uzyskano Certyfikat dla Zintegrowanego Systemu Zarządzania w oparciu o normy PN - EN ISO 9001, PN - EN ISO 14001, PN – N – 18001.


Historia KWK „Wesoła” – obecnego Ruchu „Wesoła”

      Węgiel wydobywano w okolicach Wesołej już w 1785 roku. Ze sztolni „Wesoła” wydobywano wtedy 10 ton węgla na dobę z przeznaczeniem dla pobliskiej huty szkła.

Kopalnia „Wesoła” sięga swoimi początkami roku 1942. – kiedy to wybudowano zakład górniczy „Wesoła I”. W 1954 roku, kiedy wyczerpywały się zapasy kopalni „Wesoła I”, została ona włączona do już wybudowanej kopalni „Wesoła II”, tworząc zakład produkcyjny KWK „Wesoła”.

W latach 60-tych na kopalni uzyskano wysoki stopień mechanizacji. Na 19 ścian wydobywczych - 18 było wyposażonych w kombajny, co stanowiło 25% wszystkich kombajnów pracujących w tym czasie w polskim górnictwie. W latach 1960-61 zdolność produkcyjna zakładu wynosiła 9 tysięcy ton na dobę. Było to możliwe dzięki wydobywaniu węgla z poziomów 320m i 465m pod ziemią.

Znaczącą decyzją w historii kopalni było w 1963 roku rozpoczęcie budowy nowego, III poziomu wydobywczego, całkowicie „staśmowanego”. Był to pierwszy tego typu poziom w kraju. Aby ten poziom lepiej funkcjonował, w 1964 roku rozpoczęto pogłębianie szybu „Karol”. Związane z nim prace budowlano-montażowe ukończono w 1970 roku. Jednocześnie wraz z rozwojem infrastruktury podziemnej rozbudowywano i modernizowano Zakład Przeróbki Mechanicznej Węgla. Między innymi zastąpiono w nim stary wzbogacalnik Tramp nowoczesnym Disa oraz wybudowano nowe obiekty obiegu wodno-mułowego z odmulnikiem Dorra i filtracją próżniową. W roku 1971 wszystkie ściany węglowe (15 ścian) zostały wyposażone w obudowy zmechanizowane. Z eksploatacji wycofano kombajny długozabiorowe a w ich miejsce wprowadzono bębnowe i ramionowe co pozwoliło na większą koncentrację wydobycia przy zmniejszeniu pracochłonności. W robotach przygotowawczych zaczęto wprowadzać kombajny chodnikowe zastępujące wrębozespoły, które również zmniejszając pracochłonność zwiększyły postępy drążonych wyrobisk.

Przez 23 lata a dokładnie od 1 stycznia 1967 roku do 31 grudnia 1989 roku kopalnia funkcjonowała pod nazwą „Lenin”.

Wydarzenia z sierpnia i września 1980 roku (strajki) wywarły duży wpływ na dalszy rozwój społeczno-gospodarczy zakładu. Doprowadziły one do realizacji programu rozwoju kopalni, czego efektem było wydobycie na poziomie 18 tysięcy ton na dobę. Natomiast w roku 1991 nastąpił dalszy wzrost wydobycia do poziomu 21 tysięcy ton na dobę. Jednocześnie wybudowano szereg obiektów ważnych dla całego terenu „Wesołej”:
• zakład wstępnej klasyfikacji węgla w 1991 roku,
• osadnika wód dołowych o pojemności 45 tysięcy m3,
• nowoczesne centrum zarządzania kopalni (dyspozytornia kopalni).
• nowoczesna stacja geofizyki górniczej - sejsmologicznej

„Wesoła” była w polskim górnictwie prekursorem w stosowaniu, w chodnikach i przecinkach ścianowych samodzielnej obudowy kotwiowej, co nie tylko obniża koszty prowadzenia robót korytarzowych, lecz zapewnia także górnikom bardziej bezpieczną pracę. Jako jedna z pierwszych zastosowała też podwieszaną kolejkę (firmy Sharf), która dowozi górników do odległych o ponad 3,5 km ścian i przodków. W latach 90-tych wprowadzano do użytku nowoczesne maszyny i urządzenia, m.in. sekcje obudowy zmechanizowanej na skrzyżowaniu ściana-chodnik, wysokowydajne kombajny ścianowe o zasilaniu 3.300 V, kombajny chodnikowe AM-85 i AM-75.

W czerwcu 1993 roku kopalnia „Wesoła” weszła w skład 11 kopalń tworzących Katowicki Holding Węglowy S.A.

W tym też roku rozpoczęto działania restrukturyzacyjne, które objęły głównie zmiany strukturalne sfery pozaprodukcyjnej. Likwidowane oddziały powierzchniowe takie jak: kolejowy, gospodarczy, placów składowych, transportu zostały przekształcone w spółki. W sumie w wyniku powyższych zmian restrukturyzacyjnych z kopalni odeszło około 350 osób. Sprzedano również część nieruchomości, w tym szereg obiektów socjalno-bytowych i budynków niezwiązanych z działalnością kopalni.

Lata poprzedzające proces połączenia z kopalnią „Mysłowice” to podjęte przez Dyrekcję kopalni działania mające na celu obniżenie kosztów produkcji, dostosowania się do wymogów rynkowych, zwiększenia nakładów na bezpieczeństwo, higienę i jakość warunków pracy załogi, czego również wynikiem było wdrożenie Systemów Zarządzania (Bezpieczeństwem, Jakością, Środowiskiem) a od roku 2005 wdrożenie Zintegrowanego Systemu Zarządzania i uzyskanie Certyfikatu dla Zintegrowanego Systemu Zarządzania w oparciu o normy PN - EN ISO 9001, PN - EN ISO 14001, PN – N – 18001.